Uśmiech, to najkrótsza droga do ludzkich serc:)

  Kochani!

Dzisiejszy temat zaczerpnęłam z życia. 

Obecnie uczęszczam na rehabilitację.

Pewnego dnia, jeden z pacjentów starszy Pan, bardzo narzekał na lekarkę, że nieprzyjemna.

Ja byłam następna w kolejce do tegoż gabinetu. Jakiego użyłam fortelu (znam tę Panią doktor i jej sposób bycia), nie pierwszy już raz. Bardzo prostego, darmowego- uśmiechu:)

I tak też doradziłam Panu.

Pamiętajmy, że uśmiech wiele może!

/moje uśmiechnięte ciasto/

Co nam daje optymizm, serdeczny "banan" na twarzy? otóż bardzo wiele.
Wyczytałam parę ciekawostek na ten temat.
Warto się śmiać, tak po prostu, bo: chudniemy dzięki temu. To jakaś namiastka ćwiczeń fizycznych. Wprawiamy w ruch, podczas wybuchu śmiechu- wiele mięśni tułowia. Poruszamy rękami, ramionami, nogami, głową.
Dzięki skurczom mięśni lepiej trawimy i korzystnie działamy na wątrobę, śledzionę i jelita.
Kiedy się śmiejemy, nasz organizm idealnie jest dotleniany.
Korzystnie wpływa na pracę serca, dlatego, że śmiech powoduje szybszy przepływ naszej krwi, co za tym idzie lepsze jej odżywianie.
Uśmiech powoduje, że szybciej zostajemy uzdrowieni. Limfocyty, których następuje wzrost, walczą z chorobami rakowymi, przyspieszają gojenie ran, zwalczają drobnoustroje.
Stajemy się piękniejsi, bo uśmiech ujmuje nam lat, rozjaśnia i ujędrnia skórę.
Uśmiech zmniejsza nieśmiałość, niepewność, lęk, osamotnienie.
To także przydatny bardzo atut w pracy. Jesteśmy lubiani, dobrze postrzegani, bardziej wydajni i optymistycznie nastawieni do ludzi, obowiązków nam przydzielonych.
No i oczywiście endorfiny, tak bardzo ostatnio popularne. To przy ich pomocy, jesteśmy szczęśliwcami i mniej się stresujemy.
Nie warto zamartwiać się wszystkimi i wszystkim, na zapas, bez wyraźnej przyczyny. A, tak my Polacy mamy niestety.
Wiele zależy od nas samych, naszego nastawienia.
Dużo piszę na swoim blogu o uśmiechu, bo towarzyszy mi od dawna i w darze przekazałam go Córce :) nie raz słyszałam, jak nam z uśmiechem do twarzy i jak jesteśmy obie pozytywnie postrzegane, to miłe usłyszeć takie słowa, zwłaszcza od obcych ludzi:)
Zatem, głowa do góry, uśmiech promienny i naprzód przed siebie:)
A, co Wam ostatnio przysporzyło radości, z czego śmialiście się do rozpuku?
Pozdrawiam miło na udany, pomyślny nowy tydzień:)

Pięknie z serca dziękuję za wszystkie Wasze życzenia, pozdrowienia, komentarze, dowody pamięci i sympatii:)

słucham sobie z sentymentem

Cytat na dziś:

"Uśmiech jest dla ludzi szczęśliwych.
- I tu się mylisz. Bo właśnie uśmiech daje szczęście. Spróbuj się uśmiechnąć, to zobaczysz".

Eric-Emmanuel Schmitt

Jak to jest z tą naszą radością?

   Kochani!

Skąd taki tytuł posta? otóż, jestem świeżo po lekturze książki, pt. "Ćwiczenia z radości". Autorem jest ks. Grzegorz Strzelczyk.

Może najpierw wyjaśnijmy sobie pojęcie samej radości.

Według wielkiego słownika języka polskiego PAN:

"Radość- stan psychiczny wywołany tym, co bardzo lubimy, co jest dla nas dobre i sprawia nam ogromną przyjemność, charakteryzujący się silnymi i widocznymi reakcjami, np. okrzykami, podskokami".

Dowiedziono, że radość najwierniej, najszczerzej okazują dzieci.

Radość, to inaczej: szczęście, rozkosz, przyjemność, 

humor, rozrywka, zachwyt, zadowolenie, satysfakcja, uniesienie.

Można by rzec, że stan ten pomaga żyć, jest niezbędny, jak przysłowiowe "powietrze". W niektórych przypadkach ma moc uzdrawiającą, podnosi na duchu.

Jest nawet Fundacja Dr Clown, czyli leczenie śmiechem.

Radość dodaje naszej twarzy blasku, ujmuje lat oraz sprawia, że jesteśmy otwarci, wiarygodni.

Wracając do lektury, autor na podstawie przykładów z życia (nie tylko zakonnego), skupia się na zagadnieniu radości.

Wyszukuje fragmentów z Biblii, gdzie radość ma różne oblicza.

Ks. Strzelczyk jest z wykształcenia teologiem, dlatego te rozważania są pod takim kątem.

Mamy czas Wielkiego Postu, ale nie omijajmy, poza skupieniem na modlitwie, także radosnego przeżywania naszej wiary.

Egzemplarz recenzencki otrzymałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak💝

Ocena 8/10

Czyli, jakbyśmy odpowiedzieli na zadane w tytule pytanie?

Moje radostki już znacie: Rodzina, pasje, spokój na emeryturze. 

Nauczyłam się cieszyć: chwilą oraz każdym mijającym dniem.

Uśmiecham się do ludzi, nucę często, nawet na ulicy.

Tak trzeba, by nie dać się "stłamsić" smutkom oraz nieistotnym rzeczom.

Przepraszam za moją słabą u Was frekwencją, ale zaczęłam działać w wolontariacie, dużo się dzieje.

Dziękuję wszystkim, którzy mnie odwiedzają, znajdują czas, zostawiają komentarze🤗🌷

Cytat do zapamiętania:

"Radość i uśmiech są jak okno i drzwi, którymi może przedostać się w życie człowieka nieskończone dobro…"
 Christian Morgenstern

Książki, które warto przeczytać📚📒📕📗

Właśnie skończyłam piękną, poruszającą powieść, pt."Ostatnia tajemnica". Autorką jest Anna Ziobro.

To historia 80-letniej Sabiny, która na ostatniej drodze życia, trafia do hospicjum. Ale ma jeszcze pewne zadanie do wykonania. A jakie?- zapraszam do lektury.

Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Dragon💝

Ocena 8/10

Z Wydawnictwa Fronda- dziękuję pięknie💝 dostałam do

 recenzji pełną ciekawostek (do tej pory mi nieznanych) książkę, pt."Historia Objawień Maryjnych. Tom 1. Od Madonny del Pilar 40 r. do Wychowawczyni z Vallecorsy 1821 r."

Autorem jest Wincenty Łaszewski.

Ocena 8/10

Urodzinowo, mikołajkowo, prezentowo

 Kochani!

O prezentach pisałam już nie raz, ale skoro to taki czas, nic nie szkodzi powtórzyć.

Na początek wyczytanych słów kilka o świętym, dzięki któremu cały świat stanął na głowie🎅🏼

 

"Św. Mikołaj jest patronem biednych panien i prezentów. A także: chłopów, pasterzy, księży i zakonników, literatów, pielgrzymów, podróżników, żeglarzy, marynarzy, rybaków, prawników, kupców, aptekarzy.
Urodził się w połowie III w. w mieście Petara. Lubił rozrywki i morze, zwłaszcza łowienie ryb. Kiedy został biskupem Mirry  bohatersko występował w obronie chrześcijaństwa, za co był w więzieniu poddany torturom. Zmarł 6 grudnia 345 r.".

W Europie krąży o nim wiele legend. Zawsze w nich występuje jako obrońca biednych i  darczyńca podarunków, ale tych po kryjomu, niespodziewanych.

Po jego śmierci legendy są jeszcze bardziej żywe. Przy grobie biskupa z Mirry ludzie odzyskiwali zdrowie, działy się cudowne uzdrowienia.  

W dawnej Polsce ten dzień, św. Mikołaja, najbardziej uroczyście był obchodzony na wsi. Chłopi składali na ręce kapłanów dary dla biskupa Mirry. Obowiązywał wówczas post.
Dziś dzień ten jest znany na całym chrześcijańskim świecie przez dzieci, jako czas otrzymywania podarunków. Są to przeważnie: słodycze, zabawki. 

Kiedyś były to: święte obrazki, medaliki, książki.
Obecnie najmłodszą formą mikołajkowych zabaw jest obdarowywanie się w szkole dowcipnymi prezencikami.

Przypomniało mi się, kiedy mój starszy 34-letni Syn, napisał list do św. Mikołaja, prosząc w nim tylko o braciszka. I...Mikołaj spełnił jego prośbę. 
Ma dziś już ponad 26-letniego brata.

Moich Rodziców Mikołaj także obdarował hojnie.

A mianowicie 6o lat temu, tj. 5 grudnia, w bardzo mroźny dzień, urodziłam się ja. Co prawda dzień przed, ale to przecież miły prezent, z którym się nie czeka👶🏼

Zatem spełniajmy swoje marzenia, a także innych: bliskich nam sercu, czy choćby znajomych. Jest ku temu okazja.

Drobny prezent, przyjazny gest- najważniejszymi mogą być podarunkami🎁🧡😊

Pozdrawiam Was cieplutko i życzę uśmiechniętych kolejnych dni😘🌸☕

Proszę zdradźcie, jakie Wam prezenty, te najdroższe sercu, podarował św. Mikołaj 🤶🏼

Pięknie dziękuję wszystkim pamiętającym o moich urodzinach 💝🙂

Dzieci, Mąż, koleżanka sprawiły mi wczoraj piękną niespodziankę 💖🤗

Były 2 torty, prezenty, kwiaty, nawet balony, ale przede wszystkim uśmiech, szczęście, cudowne spotkanie🌹🎁💝😊

A od Męża otrzymałam obrączkę (moja ślubna, parę lat temu gdzieś się zawieruszyła)💕🤗

  

Nawet z Wydawnictwa WAM, wczoraj otrzymałam prezent urodzinowy- pięknie dziękuję📚📙📖🧡

           

Cytat do zapamiętania:

"Nie biegnij za szybko przez życie, bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy".

G.G. Marquez

Powspominajmy

  Witam serdecznie wszystkich gości na moim blogu, w poniedziałkowy deszczowy dzionek!

Teraz przypomnienie mojego posta sprzed lat:

"Syn podsunął mi temat na bloga. A mianowicie, jak postrzegam dzieciństwo swoje i jak widzę to obecne. Temat rzeka, zatem zabieram się do opisania. 

Moje wczesne dzieciństwo przypada na lata 60- te.

Pamiętam, bo to piękny, beztroski i pełen smaków, zapachów, czas u Dziadków. Mieszkaliśmy wtedy w ich drewnianym domu. I dom miał wtedy niepowtarzalny klimat. Obok rosła rozłożysta, olbrzymia, pachnąca lipa.
Pamiętam wiecznie krzątająca się w kuchni Babunię, jej zawsze pyszne, choć proste jedzenie.
I Dziadzio, który zawsze tryskał humorem. Rodzice dużo pracowali zawodowo, na dodatek na zmiany.
Moje wtedy zabawy, to te na podwórku z dziećmi sąsiadów: klasy, chłopek, zabawa w sklep, chowanego.
Podwórko u Dziadków było duże, zatem miejsca na harce- wystarczające.
Niewiele wówczas było potrzeba dzieciom do szczęścia. Radość sprawiała drobna słodycz, czy szmaciany miś, drewniane klocki na Mikołaja.
W ubraniach także nie było specjalnej mody. Choć obie z młodszą siostrą miałyśmy, to szczęście, że Mama dużo szyła nam rzeczy u dobrej krawcowej. Do niedawna na strychu u Rodziców były nasze małe sukieneczki i garsoneczki, zawsze po 2 jednakowe.
Dzieci z tamtych lat rzadko bywały płaczliwe, humorzaste. Często starsze rodzeństwo opiekało się tym młodszym. Tak było u nas, byłam najstarsza.
Bawiłam się z nimi często w szkołę, ja byłam panią nauczycielką.
Mieszkaliśmy na wsi, zatem pomagało się w polu, przy żniwach, wykopkach, nabijaniu tytoniu, pielęgnacji ogródka.
Uwielbiałam w tamtym czasie chodzić z Babunią na grzyby, jagody, poziomki, do odległego nie raz lasu.
Nie od razu była telewizja. Ale nigdy nam się nie nudziło. Dziadkowie wspominali dawne czasy, pięknie opowiadali. Słuchaliśmy z rozdziawionymi buziami.
Chodziłam z Babunią do kościoła, mile wspominam dawniejsze uroczyste Msze, śluby, itp. uroczystości. Szybko uczyłam się słów pieśni kościelnych i modlitw.
Dzieciństwo, to ulubione książeczki, wcześnie zaczęłam czytać i biegałam często do biblioteki.
Zima, to szaleństwo na śniegu, lodzie, lepienie bałwana, figur. Jednak numerem jeden było zjeżdżanie na sankach z olbrzymiej góry. Każdy wracał przemoczony do suchej nitki. Ale, nikt nie chorował.
Mój świat dzieciństwa, to: radość, beztroska, opiekuńczość kochanych Dziadków, fajni koledzy.
Niepowtarzalne smaki, zapachy, mnóstwo kwiatów, ziół, owoców.
Szkoda tylko, że wtedy nie robiono tak wielu zdjęć. Dużo z tamtych wspomnień, zostało jedynie w pamięci.
A, jak jest dziś.
Świat techniki "zabrał" dzieciom wiele z miłych, pozbawionych uroku życia chwil. Komputery i tego typu urządzenia, to nic dobrego, na tak szeroką skalę, że maluch ledwo rano wstaje i już ma.
A milusińscy często są rozpieszczani, niegrzeczni, wydmuchani, wychuchani.
Nierzadko oddawane pod opiekę niani, pań ze żłobka, obcych ludzi.
Żal mi czasem  tak szybko uciekającego, zwariowanego czasu".

Tak pisałam kiedyś, a co teraz bym dodała?
Coraz bardziej mi żal przemijającego czasu i serce się ściska na myśl o szybko postępującej starości.
Boję się bardzo: niedołęstwa, niesamodzielności, zapomnienia.
Moja psychika nie nadąża za dzisiejszym ludzkim zachowaniem, rozumowaniem.
Z wiekiem stałam się wrażliwsza, delikatna, nieasertywna i  płaczliwa.

Za to cieszę się i jestem dumna ze swojej Rodziny, wciąż i wciąż, bo jest z kogo💝😊

Staram się z uśmiechem witać każdy nowy dzień, ostatnio sobie nawet podśpiewuję.
Wybaczcie, takie refleksyjne, osobiste posty. Pewnie będzie ich z czasem coraz więcej.
A teraz prośba do blogowiczów i komentujących.
Opiszcie proszę, jak przebiegało Wasze dzieciństwo, na jakie lata przypadało?
Za szczere komentarze, dziękuję💖🤗

Z ostatniej chwili:

Wczoraj, tj. 21 listopada, byłam w kinie na animowanym dramacie filmowym w reżyserii DK Welchman i Hugh Welchmana, pt. "Chłopi".

Jestem zachwycona całością: doborem obsady aktorskiej, pięknymi obrazami, idealną skoczną muzyką😀🎞🎟

Bilety otrzymaliśmy z Mężem od Córki i Zięcia- pięknie dziękujemy 🤗💝

/zabawka chyba każdego dziecka, sprzed lat- pluszowy miś/

słucham sobie

/moje ulubione lalki w ludowych strojach, zbieram je od niedawna/

Polecam profesjonalną opiekę nad zwierzętami: psami, królikami w Krakowie i okolicach klik

Motto do zapamiętania:

"Dzieciństwo jest jedyną porą, która trwa w nas całe życie".

Thomas Alva Edison

Kącik czytelniczy📚📘📙📗📖

Pierwszą zrecenzowaną bardzo dobrą lekturą z serii psychologicznych, jest "Jak zatrzymać huśtawkę nastojów". Autorką jest Patricia Zurita Ona.

Wydawnictwu RM pięknie dziękuję za książkę💝

Ocena 9/10

Drugą z tego samego wydawnictwa, również o tematyce psychologicznej, którą warto przeczytać, to "Psychologia. Krótka historia". Autorką jest Joanna Zaręba.

Ocena 9/10 

Polecam także trzecią książkę z Wydawnictwa RM, interesującą książkę-poradnik, pt."Pies w domu", autorstwa Barbary Sieradzan, polecam dla miłośników czworonogów.

Ocena 7/10

Podziękowań nigdy dosyć!

 Kochani!

I mamy wrzesień. Koniec wakacji, dzieci, nauczyciele wracają do szkół.

Chociaż jeszcze mamy ciepłe dni, słoneczko wygląda nieśmiało zza chmur, to w powietrzu czuć już jesień. I ta może być piękna z ładną pogodą i wybarwioną przyrodą.

Dzisiaj kolejny mój post z podziękowaniem💝

                          Kto...

"Kto pragnie innych czynić radosnymi,

ten musi mieć radość w sobie.

Kto chce ciepło wnosić w świat, 

musi płonąć ogniem. 

Kto pragnie innym pomagać, 

musi być przepełniony miłością. 

Kto chce wprowadzać pokój na ziemi, 

musi mieć pokój w sercu swoim". 

               Phil Bosmans

 Rodzina- mój najważniejszy życiowy priorytet-dziękuję Bogu codziennie, że Was mam, na dobre i złe🧡

Otrzymałam od Was pocztówki z wakacji, magnesy, z czego się bardzo cieszę i pięknie Wam z serca za te dary dziękuję😊🌹💗

Od Agnieszki R. przyszła kolorowa pocztówka z miasta, w którym mieszka oraz ciekawy magnes🤗

Przyszła także pocztówka z pięknych Mazur, od Ani-Jael🤗🤗

Ania Ka wzbogaciła moją kolekcję o 2 przecudne magnesy ze swoich stron🤗

Od Ani K. przyszła piękna kartka znad morza🤗

Od Beatki- Beci przyszły, aż 2 pocztówki malownicze z wakacji🤗

Lidia-Penelopa ze swojego urlopu nadmorskiego wysłała mi śliczny magnes🤗

Od Urszuli W. otrzymałam kartkę z Chęcin oraz magnes- z mojej Kielecczyzny ukochanej🤗 

Podziękowania należą się także wydawnictwom, od których otrzymuję dużo interesujących książek do recenzji. 

A są to Wydawnictwa: Dolnośląskie, Faros, Fronda, Literackie, Mando, Marginesy, Poznańskie, Rebis, WAB, WAM, Znak💖

Wydawnictwo Poznańskie przysłało mi do recenzji, wartą przeczytania książkę, pt."Rausz. Niemcy między wojnami".

Autor Harald Jähner szczegółowo opisuje sytuację gospodarczą, polityczną, obyczajową międzywojennych Niemiec.

Ocena 8/10

Z Wydawnictwa Rebis otrzymałam do recenzji 2 bardzo ciekawe, choć różne tematycznie książki.

Pierwsza z nich nosi tytuł "Najważniejsze, to przeżyć". Autorką jest Ałbena Grabowska.

Poznajemy losy kilku młodych (i nie tylko) bohaterów powieści, którzy po wojnie wracają do zrujnowanej Warszawy.

Poruszająca, jak zawsze u autorki historyczna fabuła.

Ocena 8/10

Druga propozycja książkowa, pt. "Persowie. Epoka wielkich królów", napisał ją Lloyd Llewellyn-Jones.

Mnóstwo ciekawostek, których nie znaliśmy do tej pory o Persji, polecam.

Ocena 9/10

Obie książki pięknie wydane.

Kolejny egzemplarz recenzencki, tym razem od Wydawnictwa Znak.

Już sam tytuł "Kraj, w którym umrę", jest intrygujący.

Autor Marcin Matczak, rocznik 1976, chciał napisać książkę o Polsce, ale już bez niego. Dlaczego? bo to "ciekawy eksperyment myślowy".

Polecam tę lekturę, bo skłania czytelnika do refleksji.

Ocena 8/10

Z tego samego Wydawnictwa, kolejna nietuzinkowa propozycja książkowa.

A jest to "Jak się nie dać psychopacie. Poznaj jego metody".

Autorka Żaneta Gotowalska-Wróblewska przeprowadza wywiad z prof.dr.hab. Danielem Boduszkiem.

Pan profesor jest znawcą tematu, bo to psycholog kryminalny i biegły sądowy.

Ku zdziwieniu- psychopata, to niekoniecznie morderca!

Ocena 8/10

Szczególne z serca podziękowania należą się Blogowiczom i Gościom tego bloga, których przybywa. 

Super, że Jesteście i czytacie, zostawiacie swoje komentarze💚

A Wy, komu dziś chcielibyście podziękować i za co?

do posłuchania

Cytat do zapamiętania:

"Ktokolwiek chce osiągnąć radość, musi ją z kimś podzielić - szczęście przyszło na świat jako bliźniak".

 George Byron

Otulmy się ciepłem i promieniami słońca

    Kochani!
Temat posta na czasie, bo panują upały i tak będzie w najbliższych dniach.
Porozmawiajmy o gorących, ale...uczuciach.
Podstawą do tego, aby polubili nas inni, musimy najpierw polubić siebie.
Życzliwość, pogoda ducha, uśmiech to cechy, które zjednują nas z innymi. 
Taka pozytywna energia promieniuje i odwzajemnia sympatię. Dzięki niej czujemy się lepiej, pewniej.
Wsparcie otoczenia, ludzka przychylność zjednuje nam przyjaciół, pomaga odnosić sukcesy osobiste i zawodowe.
Dobry nastrój, optymizm pokonują stres, a także chronią przed chorobami.
Odnośmy się do ludzi z szacunkiem, entuzjazmem, a oni z uśmiechem nam się odwdzięczą tym samym.
Bądźmy prawdomówni, szczerzy zarówno w rozmowie, jak i zachowaniu. Tym także zdobywamy sympatię.
Z trudnych sytuacji wychodźmy w ugodzie, zrozumieniu.
Chwalmy innych, wspierajmy także duchowo, to bardzo pomaga.
Zbyt częste: zasypywanie innych swoimi problemami, nuda, narzucanie się, nachalność to tylko cichy wróg przyjaźni.
Bardzo ważna jest powierzchowność, wygląd. Bowiem ludzie zadbani są lubiani, tak dowodzą naukowcy.
Bądźmy zatem na co dzień: sympatyczni, dobrzy, inteligentni, uśmiechnięci. To na pewno zjedna nam przyjaciół, umili życie osobiste i zawodowe.
Lubmy siebie za wszystko, uśmiechajmy się do świata. To działa, jak magiczny lek.
I to wszystko wciąż powtarzam sobie i innym.

Przepraszam, że na nie nie odpisuję, ale muszę wreszcie porządnie zacząć dbać o swoje stawy rąk. Czekam na rehabilitację, bo ból czasem jest nie do zniesienia.
"Wpatruj się w niebo i śpiewaj z radości, gdyż słońce otula cię ciepłem i opromienia światłem - za darmo".
Phil Bosmans

Dziś przykład jednej z koleżanek. Wciąż poszukuje tego jednego jedynego, a latka lecą. To panna już prawie 40-letnia. Nie brzydka, nie głupia, ale...kapryśna.

Chyba wreszcie siebie polubiła, choć ciężko było z tym wcześniej.

Teraz trochę psychologii, czasem w życiu potrzebnej.

Abyśmy sami siebie zaakceptowali, musimy siebie lubić. Pomimo wielu naszych wad, niedoskonałości.

Nie musimy wcale być wyjątkowi, doskonali. Wystarczy, że pozostaniemy na zawsze wierni swoim ideałom, pragnieniom, odczuciom, myślom. Wierność sobie, przede wszystkim.

Jesteśmy wtedy lubiani, akceptowani w środowisku.

Wcale nie trzeba posiadać barwnej osobowości, aby być lubianym. Otwarte serce, przyjazne uczucia, łatwość nawiązywania kontaktów wystarczą. Wiem coś o tym.

To nie banały, slogany, ale samo życie.

Przeszłam niejedno i wiem, że sami możemy bardzo wiele. Wyjść nawet z najgłębszego "doła".

Pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzających mojego bloga. Dziękuję za pozostawione komentarze💛🤗🌼

Powodzenia i uśmiechu na kolejne słoneczne dni 🌞😄

do posłuchania 

Cytat na dobry czas:

"Wpatruj się w niebo i śpiewaj z radości, gdyż słońce otula cię ciepłem i opromienia światłem- za darmo".
Phil Bosmans

Lato z ciekawymi lekturami📚📗📙📖

Pierwszą propozycją jest przyjemna, kobieca lektura, pt. "Wyspy szczęścia", autorstwa Laury Orsetti.

Główna bohaterka Anna wygrywa od pewnego wydawnictwa 7-dniowy rejs wycieczkowcem na Karaiby.

I tam spotyka ludzi z różnych krajów, zwiedza, dobrze się bawi, co jest balsamem na jej złamane serce, po rozwodzie z mężem.

Wydawnictwu Faros dziękuję za egzemplarz recenzencki💝

Ocena 7/10

Z Wydawnictwa Literackiego- pięknie dziękuję 💝do recenzji otrzymałam bardzo interesujący poradnik, pt. "Moc ciszy. O sekretnej sile introwertyków".

Autorka Jill Chang.

Ocena 7/10

Bardzo emocjonalną jest powieść, pt. "Pewnego razu w Wenecji", której autorką jest Magda Knedler.

Wydawnictwu Mando-pięknie dziękuję za egzemplarz recenzencki💝

Ocena 7/10 

Kolejną propozycją, tym razem z Wydawnictwa Znak- dziękuję pięknie💝 jest książka, pt."Ptak Dodo, czyli co mówią do nas politycy". Autorem jest Michał Rusinek.

Wszystko byłoby dobrze, gdyby mój ulubiony pisarz, nie był bardzo subiektywny w swych ocenach.

Ocena 7/10

Serdecznie polecam także piękną i magiczną powieść o intrygującym tytule "Córka ziemi". 

Autorką jest Dorota Gąsiorowska.

Ocena 8/10