Kobieca wrażliwość, część 1

    Witam wszystkich miłych gości, a także wciąż przybywające nowe twarze:)

Wrażliwość, wg słownika, to: 

"zdolność odbierania: bodźców poprzez zmysły oraz przeżywania emocji i odczuwania wrażeń. A także słaba odporność, podatność.

Synonimy wrażliwości: czułość, delikatność.

Antonimy: wytrzymałość, odporność.

Hiponimy: nadwrażliwość".

Natomiast dr Bren'e Brown sądzi, że:" wrażliwość to bycie prawdziwym. To odsłanianie się, odkrywanie swoich czułych miejsc, by pozostać autentycznym i szczerym".

Autorka tych słów przez 12 lat  na Uniwersytecie w Houston zgłębiała naukowo temat.  

Dokonała rewolucji w myśleniu o tym, co pomaga nam być odważnym, kreatywnym, wrażliwym i czego potrzebujemy, by nasze prywatne i zawodowe relacje były trwale i szczęśliwe".

Moją wrażliwość odziedziczyłam w genach, po Mamie i Babuni.
Przez te wszystkie lata, podsumowując, dostarczała mi wielu niepotrzebnych emocji. 
Doświadczyłam przez to wiele: bólu, stresu, strachu, wstydu, niezrozumienia, zranienia przez innych, krytyki, ubytku na zdrowiu.
Zawsze emocjonalnie przeżywałam: krzywdę innych ludzi, samotność, niesprawiedliwość, wykorzystywanie tzw. "dobrego serca".
Ale przysporzyła także pozytywnych bodźców tj:  miłość, nadzieja, radość, kreatywność.
Najwięcej pięknych i wrażliwych doznań jest związanych z rodziną, bliskimi: narodziny dzieci i ich sukcesy,  śluby.
Wrażliwością emanuję: w kuchni, a także podczas podróżowania, podziwiania przyrody, słuchania muzyki, oglądania filmów, czytania książek.
W dzisiejszym zagonionym za pieniądzem świecie, ludzie wrażliwi postrzegani są, jako: "mięczaki", nieudacznicy, słabi, nieudolni, niekompetentni, niegodni zaufania i uwagi.
I o ile kobietom czasem wybacza się wrażliwość, tak mężczyznom nie za bardzo. Mają być: silni, zdecydowani, konkretni, dominujący.
Najlepiej, aby nasza wrażliwość została w domu i naszej wewnętrznej "skorupce".
Niestety brutalna to prawda.
Z moich długoletnich obserwacji wnioskuję, że wrażliwość kobieca jest szczególnym utrapieniem w podeszłych wieku i u ludzi samotnych.
Bo wrażliwości potrzebuje towarzystwa, nie lubi być i żyć w pojedynkę.!
W końcu jesteśmy stworzeniami stadnymi.
Ale na koniec znów przytoczę słowa dr Brown:" Wrażliwość nie jest słabością, dotyczy także innych ludzi, zakłada wzajemność, opiera się na zaufaniu i potrzebuje granic. 
Nazwała wrażliwość „rdzeniem wszystkich emocji”.  
A bycie wrażliwym, to odczuwanie na całej linii.
Ciężko mi się dzisiaj pisze, bo pogoda paskudna ( pada od kliku dni i jest chłodno), a  moje sprawy z ZUS-em nie dobiegły końca i nie doczekali oczekiwanego "szczęśliwego" finału! a choroba postępuje, niestety.
Kochani, jakie jest Wasze zdanie na temat osobistej wrażliwości?
Życzę powrotu słoneczka, uśmiechu, pogody ducha, no i przede wszystkim zdrówka:) 

/poziomki z mojego ogródeczka/

do posłuchania- klik

 Motto ku przemyśleniu:

"Wrażliwość rodzi wrażliwość, a wielka odwaga jest zaraźliwa".

Bren'e Brown

Najpiękniejsze słowo świata- Mama!

  Witam serdecznie wszystkich miłych gości na moim blogu, nowe twarze także:)
Dzisiejszy post jest tematyczny, świąteczny i jest ukłonem w stronę naszych drogich i kochanych Mamuś.
Piękne słowa, prawie zawsze pierwsze, wypowiedziane przez dziecko: Mama, Mamunia, Mateńka.
Ta Ukochana osoba, zwana MAMĄ jest dla nas wszystkich DAWCZYNIĄ ŻYCIA. Bez Niej nasz świat nie istniałby, nie istniałoby życie.
Mama, to nasz pierwszy: nauczyciel, wychowawca, przyjaciel.
Mamusia- znosi nasze humory, niepowodzenia, złe dni. To Jej- opowiadamy o swych skrytych marzeniach, tajemnicach.
Mateńka jest z nami w chwilach radości, smutku, choroby.
Mamunia- przytula, uczy, pomaga, rozumie, troszczy się, opiekuje.
Naszej kochanej MAMIE- należą się przez całe życie szacunek i miłość.
Wszystkim MAMUSIOM - moc przepięknych, szczerych życzeń płynących prosto z serca.
Najpiękniejszym darem od Boga jest bycie MAMĄ. Mnie ten zaszczyt spotkał, aż trzy razy.
A swej Najdroższej Mamusi- ofiaruję swe serce i bukiet najcudniejszych kwiatów:)

Pamiętajmy i kochajmy nasze MAMY zawsze i wszędzie :)
Jakie  życzenia złożyłybyście swoim Mamusiom?
A, jakie macie swoje najpiękniejsze związane z Mamami wspomnienia?
Miłych, słonecznych i szczęśliwych kolejnych dni Wam  życzę ;)

do posłuchania- klik 

 

Wiersz na okazję:

 

"Gdy kto chce zamknąć w jednym tylko słowie
ogrom uczuć jasnych do granic ostatka,
niech przyklęknąwszy to imię wypowie
jedno, jedyne, przenajsłodsze...Matka!"
Konstanty Dobrzyński
 

Moje rośliny pokojowe- Anturium

      Witam pięknie, dziś wszystkich miłośników roślin domowych:)
Bardzo mi milo, że czytają mnie nowe osoby:)
Jednym z moich ulubionych kwiatów doniczkowych jest Anturium Scherzera.

Roślina ta należy do rodziny Araceae, czyli obrazkowatych.
Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie występuje przeszło 500 gatunków.
Nazwa rodzajowa, to greckie słowa: anthos- kwiat i oura- ogon.
Anturium najpierw zostało odkryte w Gwatemali w 1857r, a 2 lata później trafiło do Europy.
Dzikich gatunków w sprzedaży się nie spotyka, tylko mieszańce kwiatowe.
To co nazywamy w roślinie kwiatem jest trwałą pochwą kwiatostanową. A właściwe kwiatki są niepozorne, małe zebrane w kolbę. Nie pachną.

Pochwa kwiatostanowa występuje w różnych kolorach. Najczęściej jest czerwona, ale może być: biała, pomarańczowa.
Kwitnienie przypada na okres zimowy do letniego.
Anturium ma sercowate, błyszczące liście, dosyć duże.
Można uprawiać także hydroponicznie, czyli bez podłoża w wodzie z dodatkiem substancji odżywczych.
Lubi stanowisko jasne,  cieple, wilgotne, bez zbyt dużego nasłonecznienia. Raczej nie południowe okno.
Nie dopuszczamy, aby temp. spadła poniżej 16 stop. Nie lubi przeciągów.
Pielęgnujemy liście, przecieramy mokrą ściereczką lub spryskujemy, ale nie kwiatostany i zawsze wodą odstaną.
Od marca do listopada nawozimy, co 2 tygodnie.

Przesadzamy rośliny starsze, co 2-3 lata przez podział.
Ziemia powinna być mieszanką ziemi standardowej i torfu.
Zatem kochani zachęcam do domowej uprawy Anturium, a na pewno obdarowana czułością, odwdzięczy się nam mile.
A, jakie są Wasze ulubione kwiaty domowe?
Pozdrawiam serdecznie i życzę przyjemnych, cieplutkich kolejnych majowych dni:)

do posłuchania- klik

Cytat na dziś

"Kwiat żyje, kocha i przemawia cudownym językiem".

Peter Rosegger

Smacznie, wiosennie...

                Witam cieplutko wszystkich miłych blogowiczów, a nowe twarze szczególnie:)
Dawno nie było kulinarii, zatem: zdrowo, kolorowo i smacznie..
Osoby pracujące mają mało wolnego czasu, a jeść się szybko chce. Mam zawsze w zanadrzu przepisy, które sama wymyślam, a nie kosztują zbyt dużo czasu, ani pieniędzy.
Zacznę od sałatki. Wymyśliłam sobie taki oto skład, przy okazji uroczystości rodzinnych.

Wiosenna sałatka z pierożkami tortellini: 

250 g pierożków tortellini (ja użyłam szynką, 3- kolorowe)
150 g fasolki czerwonej z puszki
300 g ananasa z puszki
1 średnia czerwona cebulka
1 duży pomidor
pieprz biały

Sos curry:
3 czubate łyżki majonezu "Winiary" lub innego delikatnego
1/2 łyżeczki przyprawy "Curry"
2 łyżki soku z ananasa

Pierożki tortellini gotujemy w/g przepisu na opakowaniu. Ugotowane przelewamy zimną wodą, studzimy. Wsypujemy do szklanej miski.

Pomidora myjemy. Kroimy w grubszą kostkę. Wrzucamy do miski. Fasolkę odcedzamy, przelewamy zimną wodą. Obraną cebulkę- drobno siekamy.

Ananasa odcedzamy. Kroimy w grubszą kostkę. Dodajemy do miski z pozostałymi składnikami.

Przygotowujemy szybki sos z Curry. Ucieramy razem majonez, przyprawę Curry. Wlewamy sok ananasa- mieszamy.

Składniki sałatki delikatnie mieszamy w misce. Doprawiamy pieprzem.

Sałatkę delikatnie łączymy z sosem Curry. Mieszamy lekko.

Przed podaniem sałatkę warto schłodzić.

Dekorujemy sałatkę w/g uznania.

Smacznego ;)

Pora na zupę, a mianowicie rosół. Każda gospodyni domowa ma swój przepis, a ten jest mój.

Rosół z indyka:

700 g mięsa z indyka (szyja, skrzydło, udko)
100 g cebuli przypalonej
200 g marchewki
80 g korzenia pietruszki
80 g korzenia selera
świeży lubczyk i natka pietruszki
sól, pieprz w ziarenkach, ziele angielskie, liść laurowy- do smaku

Najpierw dokładnie myjemy mięso w cieplej wodzie. Następnie przekładamy go garnka i zalewamy zimną wodą, ok. 2,5 l. Zagotowujemy krótko i zbieramy szumowiny lub nie. Na ten temat zdania są podzielone, bo to cenne białko. Gotujemy na wolnym ogniu.

Obieramy warzywa. Cebulę przepalamy. Dodajemy pokrojone dopiero pod koniec gotowania.

Rosół gotujemy na małym ogniu. Wsypujemy przyprawy. Doprawiamy do smaku.

Rosół możemy przecedzić lub tylko wybrać ziarenka pieprzu, ziela i liść laurowy. Wyjmujemy wcześniej mięso.

Rosół podajemy na gorąco z makaronem nitki lub najlepiej własnej roboty. Można polać lanym ciastem.

Smacznego:) 

 Do jednych z takich potraw należą urozmaicone kotleciki. Smaczna propozycja dla jaroszy i smakoszy grzybów. Specjalnie przygotowałam dla Córki, która lubi połączenie warzyw i grzybów. 

 Kotleciki z warzywami i pieczarkami:

 250 g pieczarek

 12 dag obranej surowej marchewki

 50 g obranego surowego korzenia pietruszki

 50 g obranego surowego korzenia selera

 1 średni ząbek czosnku

 1/ 2 pęczka zielonej cebulki

 1 surowe jajko

 2- 3 łyżki bułki tartej do masy

 sól, pieprz czarny, vegeta- do smaku 

masło do podsmażenia warzyw, pieczarek

 olej rzepakowy do smażenia kotlecików

bułka tarta do obtaczania kotlecików

cząstki pomarańczy- do dekoracji i polania sokiem kotlecików

     Obieramy pieczarki i warzywa, myjemy je. 

Wszystkie warzywa oraz pieczarki trzemy na tarce o dużych oczkach. Przesmażamy na maśle do momentu odparowania soku. 

Studzimy. 

Dodajemy surowe jajko, posiekaną dymkę, przeciśnięty czosnek, przyprawy. 

Moczymy ręce w zimnej wodzie, formujemy niewielkie kotleciki. Gdyby mnie chciały się skleić można dodać troszkę bułki tartej. Obtaczamy je w bułce tartej.

Na patelni rozgrzewamy olej. Smażymy kotleciki z obu stron- na rumiano. 

Smakują dobrze polane sokiem z pomarańczy. Najlepiej cząstki poukładać przy daniu głównym na talerzu. 

 Kotleciki smakują z pieczonymi ziemniaczkami lub pieczywem.  

Smacznego:)

Dla dopełnienia całości jest i deser. To kruche ciasto z malinami i borówką amerykańską z pianką i kokosową kruszonką. 
Zawsze latem mrożę różne owoce. Mam jak znalazł, kiedy potrzebuję szybko przygotować ciasto do kawki.
Właśnie gorące wyjęłam z pieca, mam niespodziewanych gości. Nie zdążyło wystygnąć.

Ciasto kruche z malinami, borówką amerykańską, pianką, kruszonką:

Ciasto kruche:

600 g mąki pszennej

6 żółtek

300 g masła ( może być pół na pół ze smalcem)

100 g cukru

2 łyżeczki cukru waniliowego

2 łyżeczki proszku do pieczenia

2- 3 łyżki kwaśnej śmietany ( lub więcej, jeśli potrzeba)

Pianka:

6 białek

100 g cukru ( może być mniej, jeśli nie lubimy zbyt słodko)

szczypta soli

owoce świeże lub mrożone:

200 g malin

200 g borówki amerykańskiej

3 łyżki kokosu do kruszonki

Zarabiamy wszystkie składniki ciasta na kruche. Ja nie używam stolnicy, tylko miski. Ciasto jest miękkie, łatwo je wylożyć na blaszkę.

Garść ciasta odkładamy na posypkę, dodajemy kokos.

Resztę ciasta wykładamy na blaszkę 24x35 cm. Wcześniej wyłożoną pergaminem.

Z białek ubijamy gęstą pianę z dodatkiem soli. Powoli wsypujemy cukier.

Na ciasto ( nakłuwamy go widelcem ) wykładamy owoce.
Ja wyłożyłam na połowę ciasta maliny, na drugą borówkę. 
Pamiętajmy nie rozmrażamy wcześniej, jeśli wyjmujemy je z zamrażalnika!

Na owoce delikatnie rozsmarowujemy ubitą pianę.

Na wierzch rozkruszamy ciasto z kokosem.
Pieczemy, ok. 40-45 min w temo. 170 stop C.

Sprawdzamy patyczkiem, czy jest już upieczone.

Studzimy, wyjmujemy z blaszki.

Kroimy na kwadraty.

/ z malinami /

/ z borówką amerykańską /

Kochani, co Wy dziś przygotowaliście na obiad?

Pozdrawiam Was smacznie, słonecznie i cieplutko na nadchodzące dni:)

słucham, bo lubię Maja Sikorowska- klik

Cytat do zapamiętania:

"Gdy żona dobrze gotuje, drogę do serca męża znajduje".

Aleksander Fredro

Ukwiecony Kraków

        Witam pięknie w majowy wieczór wszystkich gości na moim skromnym blogu:)
Niektórzy z Was nie mogą odnaleźć się w nowej szacie graficznej mojego bloga, dlatego ją zmieniam na bardziej przejrzystą.
Dziś dodam tylko rozkwiecone fotografie z Krakowa z parku św. Wincentego a' Paulo, okraszę je cytatami.

"Gdy pytasz mnie czym ojczyzna jest odpowiem:
czyś chociaż raz chodził po rynku w Krakowie,
czyś widział Wawel, komnaty, krużganki,
miejsca gdzie przeszłość dodaje ci sił".

Marek Grechuta

"Złote nuty spadają na Rynek

i dokoła muzyki jest w bród
po królewsku gotuje Wierzynek
a kwiaciarki czekają na cud (…)
u nas chodzi się z księżycem w butonierce
u nas wiosną wiersze rodzą się najlepsze
i odmiennym jakby rytmem
u nas ludziom bije serce
choć dla serca nieszczególne tu powietrze".

Andrzej Sikorowski, Grzegorz Turnau

"O Kraków, Kraków, miasto z bajki,
Miasto – jak szczęście, jak muzyka,
Sine jak dym pykany z fajki,
Który z błękitem się spotyka".

Jan Sztaudynger

"O, kocham Kraków – bo nie od kamieni
przykrości-m doznał – lecz od żywych ludzi,
nie zachwieje się we mnie duch ani nie zmieni,
ani się zapał we mnie nie ostudzi,
to bowiem z Wiary jest, co mi rumieni
różanym świtem myśl i co mnie budzi.
Im częściej na mnie kamieniem rzucicie,
sami złożycie stos – stanę na szczycie:

Stanisław Wyspiański

"Nie od razu Kraków zbudowano... ale warto było poczekać".

Artur Andrus

"Nasz prześliczny Kraków,

Od latek tysiąca,

Uśmiecha się niebu,

W złotych blaskach słońca".

Artur Oppman

"Na wszystkie moje tęsknoty
i na ochoty duszy mej – trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi wielkiej psoty, trzeba mi psoty, hej…
Nocnych wypraw pod Kraków, długich rozmów rodaków,
wysokonogich lasów i bardzo dużo czasu".

Agnieszka Osiecka

"Kto chce poznać duszę Polski – niech jej szuka w Krakowie".

Wilhelm Feldman

"Gdyby nie było Rzymu, tedy by Kraków był Rzymem"

przysłowie polskie

Kochani, a jakie Wy macie wspomnienia związane z Krakowem?

Jak często odwiedzacie, to piękne, pełne zabytków i uroku miasto?

Dziękuję za Waszą obecność, zrozumienie i słowa otuchy:)

Pozdrawiam serdecznie na kolejne, majowe, pełne słońca dni:)
Trzymajmy kciuki za wszystkich maturzystów, połamania piór :)

do posłuchania- klik