Spokoju mi potrzeba !

  Kochani!

Bardzo dziękuję za Wasze wsparcie i osobiste refleksje, pod ostatnim postem 😀
Nie wiem, dlaczego "zniknęły" wszystkie moje odpisy na Wasze komentarze 🤔
Witam pięknie nowe twarze 🌸
Będę pisała na bieżąco, jak się mają moje sprawy z ZUS-em.

U mnie trwa remont dużego pokoju, zatem nie wyjeżdżamy nigdzie na długi weekend.

Każdy na starość potrzebuje wyciszenia. Zwłaszcza, kiedy choroba i ból nie odpuszczają.

Chciałabym, choć noce i wolne chwile spędzić w spokoju.

Ale nie da się, niestety.

A, to za sprawą niesfornych sąsiadów.

Bardzo kiepsko ostatnio śpię, zaledwie 4 godziny(czasem mniej) i to z licznymi przebudzeniami.

Pokoik mam odnowiony, w moim wybranym groszkowym kolorze ścian.

Wyczytałam, że:" zieleń symbolizuje naturę, harmonię, zatem sprzyja wyciszeniu i relaksowi".

Co z tego, że odnowiony, jak dwa razy zalany przez sąsiadów z 1 piętra!

Mieszkamy na parterze, niestety!

Mąż odmalował sam. A to niełatwa sprawa, bo potrzeba tapety i farby na nią. Nietanie, to rzeczy.

Dziś zauważyłam, po 6 miesiącach kolejne zacieki na suficie i ścianach: szaro-bure!

Zawiadomiony sąsiad nawet nie pofatygował się sprawdzić, zapytać, przeprosić!

Po pierwszym razie obiecał pokryć koszty. Ale do dziś dnia nie zapytał!

Kolejna sąsiadka, tym razem z 2 piętra-miłośniczka zwierząt wszelakich (przygarnia psy, rozmnaża koty!) o różnych porach  wypuszcza psa, który non stop szczeka pod moim oknem!

Trudno w bloku o spokój. 

Dawniej zagłuszany był przez młodzież i ich nocne schadzki, podczas nieobecności rodziców, często w weekendy. Teraz przez zupełnie pozbawionych ogłady- dorosłych!

Wyszukałam opowiadanie ku refleksji.

  

Wrzask może zabić

 "Powiadają, że mieszkańcy Wysp Salomona stosują jedyną w swoim rodzaju metodę wyrębu. Jeśli drzewo jest zbyt wielkie, by ściąć je siekierą, tubylcy powalają je za pomocą wrzasku. Drwale o szczególnej mocy podkradają się o świcie do drzewa, otaczają je i wrzeszczą co sił w płucach. Robią tak przez trzydzieści dni. Drzewo umiera i upada. Teoria głosi, że wrzask zabija ducha drzewa. Zdaniem miejscowych metoda zawsze działa.    

     Ach, biedni, naiwni ludzie. Te ich przedziwne zwyczaje z dżungli. Jakie to prymitywne. Wrzeszczeć na drzewo, też coś! Szkoda, że nie mogą korzystać z rozwoju społecznego i najnowszych osiągnięć techniki.

     Ja miałbym wrzeszczeć? No, owszem, czasem wrzeszczę na rodzinę. Zdarzyło mi się wrzeszczeć na telefon i telewizor. I oczywiście często wrzeszczę z wściekłości, gdy używam komputera.

     Sąsiadka też sporo wrzeszczy. W zeszłym tygodniu słyszałem jej wrzaski przy myciu okien. Zauważyliście, że my, nowocześni i wykształceni mieszkańcy miast, wrzeszczymy na sędziów sportowych i światła uliczne, zbyt wysokie rachunki i źle działające bankomaty? Wygląda na to, że gros naszych wrzasków spada na rodzinę i rozmaite urządzenia.

     Nie wiem, co mamy zamiar osiągnąć tym wrzaskiem. Maszyny i inne przedmioty pozostają nań obojętne. Nawet kopanie nie zawsze pomaga. Jeśli zaś chodzi o ludzi, to mieszkańcy Wysp Salomona mogą mieć trochę racji. Wrzaski skierowane do istot żywych mogą zabijać ich ducha. Kije i razy bez litości mogą nam połamać kości, lecz słowa złamią serce". Anonim

A, co Was ostatnio wkurzyło do granic niemożliwości? oprócz polityki, bo tych tematów na moim blogu nie porusza się!

Życzę wszystkim: miłych, udanych, tylko dobrych kolejnych czerwcowych dni 🧡🌼

do posłuchania- klik

Motto do zapamiętania:

"Wszyscy osiągniemy kiedyś spokój, ale są tacy, którzy docierają do tego spokoju poprzez cierpienie, inni zaś poprzez miłość. Cierpienie przytłacza człowieka, napawa go obawą, a miłość…dodaje nam niebywałej odwagi, czyni z nas olbrzymów". 
Aleksiej Tołstoj

Przywędrował do mnie taki oto "gość" przecudnej urody, pasujący do tematu, bo zielony 😀 choć w świetle mieni się wszystkimi możliwymi kolorami.

To jeden z najpiękniejszych chrząszczy o ciekawej nazwie Kruszczyca złotawka-Cetonia aurata.

/chrząszcz- Kruszczyca złotawka/

Moja historia- choroba zwyrodnieniowa stawów

    Kochani!

Chciałabym powrócić do tematu z 02.11.2018r.- klik

Przybyło od tej pory na moim blogu wiele osób, zatem może wypowiedzą się w tej kwestii.

A mianowicie chodzi o zaawansowaną chorobę zwyrodnieniową stawów.

Zmagam się nadal z tą bardzo uciążliwą i nie dającą normalnie funkcjonować przypadłością.

Lekarze, jak do tej pory, a nie trafiłam na dobrego specjalistę- reumatologa, faszerują mnie tylko tabletkami. Od nich od ponad roku mam tylko chory żołądek.

Rehabilitacja, najczęściej płatna (bo ta na NFZ jest oddalona w czasie) nie pomaga już wcale!

/ zabieg jonoforezy /

Operacja kręgosłupa szyjnego (miałam w styczniu t.r.) zwolniła tylko sztywność prawej dłoni.

Moje stawy rąk, łokcia zaawansowane chorobą, to moja ogromna bolączka, a  powoli dołączają nowe: kolana, stopy.

Oczywiście ZUS nie widzi kompletnie powodu, aby przyznać mi  jakiekolwiek świadczenia!

A od grudnia 2019r. nie mam żadnych pieniędzy!

Czasem braku mi słów, łez, ochoty na egzystencję!

Proszę osoby, które mogą się podzielić swoimi doświadczeniami, w tym temacie o kontakt, najlepiej e-mailowy.

Interesują mnie także kwestie: świadczeń rehabilitacyjnych i renty.

Ale tylko, tych przyznanych w latach 2019-2020.

Bardzo dziękuję z góry za pomoc i opisy Waszych zmagań z chorobą.

Zdrowia wszystkim miłym czytelnikom mojego skromnego bloga życzę, witam pięknie nowe twarze, pozdrawiam najserdeczniej:)

Dziękuję, że jesteście:)
Z ostatniej chwili, tj. 10 czerwca, godz. 19.00
Przed chwilką wróciłam z Krakowa od Pani doktor- reumatolog i takie oto usłyszałam od niej słowa:
"W pewnym wieku już, przecież chorujemy"!
To wszystko... przepisała nie wiem co ( bo dostałam urwany strzępek kartki z kodem do apteki) o nic nie zapytała.
Byłam u niej z wynikami badań.
Ale za to pisała coś długo w komputerze, bardzo niezdarnie ( bo Pani wiekowa już).
Nie wiem tylko, co tam było.
Nie dostałam żadnych wskazań, zaleceń, ani dokumentu z wizyty, tj. historii mojej choroby.
Teraz mi nie da żadnego opisu, a jak będę potrzebowała, mam napisać pismo z prośbą o ksero, poczekać, przyjechać do sekretariatu odebrać!
A najlepiej, to gdyby ZUS do nich sam napisał i odbierał! to jej słowa na koniec.
Jakiś koszmar!
A od wypisywania skierowań na rehabilitację, czy sanatorium ( bo o to zapytałam) jest lekarz rodzinny! to także jej słowa. A nie specjalista!
Z bólem stawów, jeszcze gorszym obolałym sercem- wróciłam do domu, aby popłakać w skrytości nad swoją dolą.
Kolejna wizyta na darmo i kolejny lekarz, do którego nie pójdę, bo po co!
Skoro nie stać państwa, aby leczyć ludzi po 50-tce, niechże ich usypiają, będzie spokój!
Proszę tylko nie piszcie, że właśnie po 50-tce zaczyna się piękne życie! dla ludzi zdrowych- może tak.

/ kwiaty, moja mała radość / 

do posłuchania- klik

Cytat do zapamiętania:

"Czas i zdrowie to dwa cenne skarby, których nie rozpoznajemy i nie doceniamy, dopóki się nie wyczerpią".

Denis Waitley

Gadu, gadu, gadu- weekendowa refleksja

  Drodzy!
Na dziś wyszukałam krótkie, ale mądre opowiadanie.

Dieta piękności

     Żyły sobie kiedyś w pewnym wschodnim kraju dwie piękne siostry.

     Pierwsza z nich została wydana za króla, druga zaś za pewnego kupca. Jednak z biegiem lat żona króla stawała się coraz bardziej chuda, zmęczona i smutna.

     Jej siostra, która żyła z kupcem, w pobliżu królewskiego zamku, stawała się z każdym dniem coraz piękniejsza.

     Sułtan wezwał kupca do swojego pałacu i zapytał:

     - Jak ty to robisz?

     - To bardzo proste. Karmię moją żonę językiem.

     Sułtan wydał więc rozkaz, by przyrządzono zaraz mnóstwo języków baranich, wielbłądzich, a także języków kanarków jako dietę-cud dla jego małżonki. Ale nic nie pomogło. Kobieta stawała się coraz chudsza i wciąż bardziej przygnębiona.

     Rozzłoszczony król postanowił dokonać zamiany. Wysłał królową do kupca, a wziął jako żonę jej siostrę.

     Jednak żona kupca będąc królową szybko straciła na dworze swoją urodę. Podczas, gdy w tym samym czasie, jej siostra zamieszkała u kupca, już po krótkim czasie, odzyskała swe piękno i urok.

     Sekret? Każdego dnia kupiec i jego żona rozmawiali ze sobą, opowiadali sobie różne historie i wspólnie śpiewali".

                                      Bruno Ferrero

🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞

A, jak u Was jest z rozmową?
Lubicie gawędzić, opowiadać, zwierzać się?
Jak często miło i szczerze rozmawiacie i chwalicie swoich rozmówców?
Opowiedzcie proszę o ciekawych Waszych refleksjach na temat. 
Moje wyjątkowe rozmowy, to te przeprowadzone w realu i internetowo z moim prawie ( 1 czerwca skończy) 4- miesięcznym Wnusiem Grzesiem 👶💙

Potrafi najpierw się przyglądać, później pięknie uśmiechać i gaworzyć po swojemu cudnie 😘
Serdecznie pozdrawiam wszystkich odwiedzających mojego skromnego bloga, witam nowe twarze.
💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜

do posłuchania- klik

Cytat do zapamiętania:

„Kiedy mówisz, powtarzasz jedynie to, co już wiesz. Gdy zaś słuchasz, masz szansę nauczyć się czegoś nowego.”

 Dalajlama

🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼🌻🌺🌸🌼

Propozycje audiobooków na maj

 Drodzy moi!
Pora na kolejną porcję ostatnio przeczytanych- wysłuchanych książek.
Audiobooki, to nadal jest to, co lubię!
Wcześnie rano i późno wieczorem mam na nie czas.
To tylko kilka z bardzo wielu.
Pierwsza propozycja, to powieść Małgorzaty Wardy pt: "Dziewczynka, która widziała zbyt wiele".
To poruszająca do głębi lektura, nie tylko dla kobiet.
Tematyka z dziećmi w roli głównej, nierzadko jest bolesna.
Ania i Aron, to kochające się, bardzo zżyte od maleńkości ze sobą rodzeństwo.
Matka-Cecylia, po samobójczej śmierci męża, wpada w depresję i nie umie na powrót zająć się swoimi małymi dziećmi.
Oddaje je pod opiekę swojej siostrze Gabrysi, która wychowuje je wraz ze swoim partnerem.
Niestety, ale zamiast: czułości, miłości, opiekuńczości, tak bardzo potrzebnej nieletnim dzieciom, czeka je istne piekło!
Partner Gabrysi- Andrzej znęca się fizycznie i psychicznie, najpierw na Aronie, a później i Ani, czego stara się nie zauważać ciotka.
Dzieci bardzo zamykają się w sobie, "dziwaczeją" i nie ufają dorosłym. Nie uskarżają się na swój los, to strach im nie pozwala.
Bardzo przygnębiająca to opowieść, ale potrzebna, aby "otwierać oczy" osobom odpowiedzialnym za sprawy społeczne, zwłaszcza tyczące się małych, zagubionych, pokrzywdzonych przez innych- dzieci!
Cytat z książki:
"Niekochane dzieci tulą misie".
Ja bym jeszcze dodała:
"Niekochane dziecko potrzebuje natychmiastowej pomocy i szczególnego zrozumienia, godnego zaopiekowania".

Doskonała lektorka Anna Krypczyk!

/ fot. z sieci /

Książka Marka Stelara "Blask", to druga propozycja audiobooka.

Podzielona na trzy wątki: współczesny- 2018 rok, 1978 rok  i dawny- 1946. Łączy je miasto Szczecin.

Prawniczka Agata Prażmowska, po śmierci ojca, dowiaduje się o nim wielu tajemnic skrywanych przez lata.

Nie mieli ze sobą zbyt dobrych relacji. Ojciec nie interesował się córką. 

A matka Agaty zginęła, kiedy ta była małą dziewczynką.

Po ojcu zostaje tylko podpisane pudełko. A w środku dwa dowody osobiste, zamordowanych kiedyś kobiet. Miały ślady sznura na szyi.

Z kuzynem Robertem- emerytowanym oficerem policji, prowadzą śledztwo i przenoszą się w tym celu, aż 40 lat wstecz.

Jest rok 1978.  

Ginie młoda prostytutka. Ma charakterystyczne ślady sznura, który był narzędziem zbrodni. 

Powiązany ze sprawą obywatel zachodnioniemiecki, wkrótce jest na wolności.

Jednak zostaje "zaplątany" w grę, którą przygotował dla niego kapitan SB.

Do rozwikłania zagadki przenosimy się do roku 1946.

W parku zostają znalezione zwłoki małego żydowskiego chłopca. W dłoni miał zaciśnięty brylant.

Książki słucha się bardzo dobrze, a warta akcja i dobry lektor nie pozwalają na przerwy.

Bardzo ciekawie przedstawione portrety zachowani ludzi w różnych sytuacjach.

Czy ów "skarb"- brylant i tytułowy blask przyświecały jakiejś ważnej sprawie i czy przyniosły komukolwiek szczęście?

Zapraszam już do lektury, bo i lektor bardzo dobry Jacek Dragun:)

/ zdj. z sieci /

Kolejny audiobook "Pchła", zaintrygował mnie samym tytułem.

Autorką jest Anna Potyra, a to jej debiut literacki, bardzo udany:)

Szczególny dzień, bo Wigilia Bożego Narodzenia, miejsce akcji Warszawa 2016r.

Marta przegotowuje się do ślubu. Dostaje niespodziewanie list, a w nim zdjęcie nieżyjącego narzeczonego.

Sprawą tajemniczego zabójstwa zajmuje się komisarz Adam Lorenz wraz z profilerką Izabelą Rawską.

Nie ma żadnego tropu, motywu, tylko stare zdjęcie przy ofierze.

Ale, to nie jedyne morderstwo.

Ofiary dostają listy o treści: "Czy myślisz, że twoje życie jest tak duże? Jesteś pchłą"!.

Z dedukcji Adama wynika, że zabójca opowiada pewną historię.

Trzeba się cofnąć do roku 1944 i  wykonanej wówczas egzekucji na rodzinie Gajewskich, z której ocalała tylko 6-letnia dziewczynka Basia.

Niemcy rozstrzelali wszystkich okrutnie.
Połączenie historii z przeszłości z teraźniejszością.
Miejsce, sposób ułożenia ciał, to wszystko ma jakiś kontekst, wymiar czasowy.
Jak zabójca dobiera swoje ofiary, kim jest Helena Wasilewska, co stało się z Basią?
Jakie znaczenie ma pamiątkowe zdjęcie?
I na koniec cytat:"
"Okrucieństwa: wojny i cierpienia nie mają granic!".

/ fot. autorki- zdj. z sieci /

Następnym audiobookiem, który polecam jest książka autorstwa Alice Feeney pt::"Czasami kłamię". To także debiut pisarski.

Jest Boże Narodzenie 27.12.2016r.

Amber Reynolds jest prezenterką radiową, żoną Paula.

Leży w szpitalu.

Są trzy rzeczy, które trzeba o niej wiedzieć, to to, że:

1.Jest w śpiączce.

2.Jej mąż już jej nie kocha.

3.Czasami kłamie.

Poznajemy główną bohaterkę przedstawioną przez nią samą.

Nie pamięta, co się z nią stało, dlaczego leży w szpitalu.

Opisuje swoje odczucia, nasłuchuje głosów wokół.

Powoli zaczyna rozpoznawać zapachy osób, które ją odwiedzają, docierają do niej niezrozumiałe do końca rozmowy.

Podejrzewa męża, że to on zgotował jej taki los.

Nie może się poruszyć, wypowiedzieć żadnego słowa, ani otworzyć oczu, aby mieć kontakt z otoczeniem.

Ma za to koszmarne sny.

Przenosimy się w czasie: tydzień wcześniej-19.12.2016r i do lat dzieciństwa Amber-do roku 1991. 

Jako 10-letnia dziewczynka zaczyna pisać pamiętnik-dziennik.

I tutaj cytat z książki:

"Jeśli nie ma się o czym pisać, powinniśmy wymyślić trzy rzeczy".

I tego Amber trzymała się przez lata.

Czego dowiemy się o jej przeszłości, dlaczego miała wypadek samochodowy, kiedy ona sama nie prowadzi auta?

Czy przypomni sobie same okoliczności oraz relacje z osobami z grona rodziny, przyjaciół?

Powieść jest bardzo "wciągająca" od pierwszej strony.

Szybka akcja, wiele zagadek do wyjaśnienia, dobry lektor- same pozytywy:)

Kilka cytatów z książki:

"Pisanie o swoich uczuciach, pomaga je oswoić".

"Uczciwość wobec siebie jest ważniejsza, niż uczciwość wobec innych".

"Książki, to lepsi przyjaciele, niż ludzie".

"Wszyscy jesteśmy zrobieni z ciała i gwiazd, ale w końcu obracamy się w proch. Trzeba błyszczeć, póki się da".

/ okładka książki, fot. z sieci/

I znów przenosimy się w czasie, a to za sprawą Weroniki Wierzchowskiej i jej książki: "Służąca".

Kobieca lektura, bo to opis kobiecych losów.

Marianna Zaczkiewicz, tytułowa " służąca, jako młoda dziewczyna rozpoczyna pracę na dworze u księcia Koniecpolskiego.

Najpierw pracuje w kuchni, a później dzięki ciężkiej pracy awansuje na stanowisko osobistej pokojowej księżnej.

Poznaje syna państwa Koniecpolskich- Jakuba, zakochuje się w nim, wdaje w romans.

Kiedy zachodzi w ciążę, kochanek chcący pozbyć się "kłopotu", knuje intrygę i wysyła ją za karę na roboty  na Syberię, na 10 lat.

Jest rok 1896, Marianna ciężko chora postanawia przetrwać i przystosowuje się do trudnych warunków.

A głównym jej celem jest zemsta na "oprawcach".

Skrzywdzono ją trzykrotnie, bo przez: kochanka, kowala i prawnika.

Każda z tych osób skazała ją na zesłańczą poniewierkę.

Straciła także dziecko.

Los jej jednak sprzyja, bo poznaje o 30 lat starszego od siebie poczciwego, dobrego człowieka-Mikołaja Frankowskiego.

I najpierw zostaje jego służącą, a później żoną. Zamieszkują w Omsku.

Ale Marianna nie daje za wygraną, wraca do kraju, już jako pani, w celu spełnienia obietnicy sprzed lat.

Udaje jej się to, ale częściowo.

Karę wymierza kowalowi i prawnikowi.

Jakub już nie żyje, zatem wkrada się w łaski jego żony  i ponownie zostaje służącą.

Adela Koniecpolska, to uczciwa kobieta, dobra matka, pomaga innym.

Czy Marianna dokona zemsty na rodzinie swojego kochanka, czy pozostanie w ojczyźnie, a może ponownie wyjedzie?

Polecam:)

/ okładka, fot z sieci /

Czas na coś mocniejszego, czyli  mocny kryminał, nawet thriller, debiutującej Małgorzaty Oliwii Sobczak: " Czerwień" z serii Kolory zła.

To kolejna już książka, której akcja dzieje się w różnych ramach czasowych, bo współcześnie i na początku lat 90-tych.

Akcja rozpoczyna się w Sopocie w 1996r., gdzie fala morska wyrzuca na brzeg ciało kobiety.

Okazuje się, że to Monika Bogucka, córka pary znanych, cenionych ludzi. Matka jest sędziną, a ojciec adwokatem.

Córka z braku więzi rodzicielskich, emocjonalnych, wymyka się często z domu i wiąże ze światem przestępczym.

Śledztwo w sprawie śmierci Moniki zostaje szybko umorzone.

Lata 90-te, to czas, gdy "podziemna"mafia zarządza miastem, korumpując policję i wymiar sprawiedliwości.

Teraźniejszość- 2013r., ponownie sopocka plaża oraz znalezione ciało okaleczonej (obu kobietom wycięto usta.), jak uprzednio kobiety Martyny Kalety. Łudząco podobnej do Moniki Boguckiej.

Prokurator Leopold Bilski jest przydzielony do wyjaśnienia tego zabójstwa. 

Postanawia połączyć oba wątki i doszukać się wspólnego mianownika.

Czy to zemsta, czy działanie seryjnego mordercy?

Skąd tytułowa czerwień, z czym kojarzona?

Audiobook ma dobrego lektora,  przez co książki słucha się z coraz większą ciekawością i dreszczykiem emocji, polecam:)

 / pisarka, zdj. z sieci /

Tomem 2 z serii jest książka "Czerń".

Ponowne spotkanie z Leopoldem Bilskim, który za "karę" zostaje przeniesiony z Sopotu na Kaszuby, do małych Kartuz.

Nie czuje się tutaj dobrze, nie prowadzi ważnych spraw, nie układają mu się także stosunki z kolegami.

Po latach w rodzinne strony powraca Julia Sarman ze swoim 7-letnim synkiem Piotrusiem. 
Zaszywa się na odludziu w malowniczym domku nad jeziorem.
Jej spokój i sielanka nie trwają długo, bowiem wkrótce ginie Piotruś.

Okazuje się, że wcześniej także w niewyjaśnionych okolicznością ginęły inne dzieci.

Zmowa milczenia mieszkańców w małej wiosce oraz stare wierzenia, zabobony nie przynoszą niczego dobrego.

Tymczasem w Sopocie Anna Górska świeżo "upieczona" pani asesor w prokuraturze otrzymuje swoją pierwszą poważną sprawę.

Ma zająć się zaginięciem 13-letniej dziewczynki.

A trop prowadzi gdzie? do Kartuz właśnie.

Druga z serii książki także bardzo udana, trzymająca w napięciu od pierwszej do 

ostatniej strony, polecam:)

Będzie trzecia? ciekawe, jaki będzie jej tytuł? 

/ zdj. z internetu /

Podstawą dobrego audiobooka jest odpowiednio dobrany lektor. Ja mam już swoich ulubionych:)

A, co Wy ostatnio przeczytaliście, wysłuchaliście godnego uwagi?

Szybciutko, co u mnie...

Dużo się dzieje: rehabilituję się, staram o świadczenia, a na dodatek i trwa remont dużego pokoju!

Wnusio ma się zdrowo, rośnie i był już dwa razy u Babci :)

Pozdrawiam serdecznie, słonecznie wszystkich miłych gości mojego bloga, witam nowe twarze :)

do posłuchania- klik

Cytat na dziś:

"Są książki, które się czyta. Są książki, które się pochłania. Są książki, które pochłaniają czytającego".

Maria Pruszkowska

/ fot.z mojego ogródeczka/