Bożonarodzeniowy magiczny, to czas!

"Dlaczego jest święto Bożego Narodzenia?
Dlaczego wpatrujemy się w gwiazdę na niebie?
Dlaczego śpiewamy kolędy?
Dlatego, żeby się uczyć miłości do Pana Jezusa.
Dlatego, żeby podawać sobie ręce.
Dlatego, żeby się uśmiechać do siebie.
Dlatego, żeby sobie przebaczać".

ks. Jan Twardowski

/szopka krakowska/

Kochani!

Pamiętajmy, że czas Bożego Narodzenia, to szczególny okres: pojednania, miłości, spokoju, modlitwy. 

Ale także magiczny, rodzinny, radosny, pełen dobra, bliskości i czułości.

Tego Wam i Waszym Bliskim

ode mnie i od z serca życzę:)

                                             Morgana z rodziną

/Anioł krakowski/

Na chwilę zapadła cisza- recenzja książki "Złamane dusze" S.St.James

 Wiem, miałam się wyciszyć, nie pisać, co mi zarzucacie, ale...
Miałam do testowania i recenzji z wydawnictwa (wygrany konkurs) nową książkę i obiecałam zamieścić na swoim blogu.
Ze względu na mój stan zdrowia ( zero pracy fizycznej) mogłam szybko przeczytać tę książkę, a warto było.

/ folder z wydawnictwa /

Książka, to "Złamane dusze" autorstwa Simone St. James. 
Tyle znalazłam w internecie o autorce:
"Simone St. James to wielokrotnie nagradzana autorka powieści The Haunting of Maddy Clare, uhonorowanej dwiema nagrodami RITA, przyznawanymi przez Romance Writers of America, a także nagrodą imienia Arthura Ellisa, wręczaną przez Crime Writers of Canada. Pierwszą powieść o duchach, a dokładniej – o nawiedzonej bibliotece, napisała już w liceum. Zanim zajęła się pisarstwem na pełny etat, spędziła dwadzieścia lat za kulisami branży telewizyjnej. Mieszka w Toronto z mężem i rozpieszczonym kotem".

Tak piszą inni:

„Pełna napięcia powieść wielokrotnie nagradzanej autorki The Haunting of Maddy Clare – Simone St. James.
Złamane dusze to połączenie przyprawiającej o ciarki na plecach opowieści o zjawiskach nadprzyrodzonych i trzymającego w napięciu thrillera. To również historia o niezachwianej przyjaźni, problemach rodzicielskich, obsesjach i seksizmie wpleciona w ciekawą fabułę obejmującą dwie epoki.

Associated Press

Złamanedusze to inteligentna i przyjemnie mrożąca krew w żyłach książka. Ta niezwykle nowoczesna historia o duchach nie pozwoliła mi zasnąć do późnych godzin nocnych.

Fiona Barton, autorkaThe Widow i The Child, bestsellerów „New York Timesa”

Straszna, niepokojąca, wciągająca. To świetnie napisana, współczesna gotycka opowieść o zmaganiach z naszymi najmroczniejszymi lękami.

Tessa Harris, autorkaThe Anatomist’s Apprentice

Przyprawiająca o gęsią skórkę opowieść o niepokojącej sile tego, co ukryte przed wzrokiem.

„PublishersWeekly”

A teraz moja recenzja książki.

Książkę  "Złamane dusze" autorstwa Simone St.James, przeczytałam dosyć szybko. 
Akurat miałam wolne, a powieść "wciągnęła" mnie od pierwszej strony.
Występują w niej dwa wątki łączące się w całość.
Akcja jednego z nich dzieje się w 1950r. 
Cztery nastoletnie przyjaciółki: Sonia Gallipeau, Katie Winthrop, Roberta Green, Cecelia Ellesmere zamieszkują w rygorystycznej szkole z internatem w Idlewild Hall. 
Zaczynają słyszeć tajemnicze szepty i śpiewy, co niekorzystnie wpływa na ich psychikę.
Drugi wątek to miasteczko Barrons,Vermont i rok 2014.
Fiona Sheridan 37-letnia dziennikarka, powraca po 20 latach, do historii śmierci jej siostry Deb. Znaleziono ją martwą na terenie starego boiska. 
Siostra była uczennicą szkoły w Idlewild Hall.
Fiona dowiaduje się, że zrujnowaną posiadłość kupiła majętna Margaret Eden i postanowiła przeprowadzić z nią wywiad.
Starsza Pani nie zgadza się, ale jej syn oprowadza Fionę po remontowanej posiadłości. 
W tym samym czasie w studni robotnicy przypadkowo odnajdują w studni zwłoki dziewczynki.
Okazuje się nią być, zaginiona przed laty- Sonia Gallipeau.
Fionie- ten fakt nie daje spokoju, postanawia przy pomocy swojego znajomego policjanta- Jamiego Creela, dotrzeć do źródła prawdy.
W tym celu rozmawia z jedyną żyjącą osobą z tamtych lat (jakby się wydawało) 88-letnią nauczycielką- Sarah London.
Ta ma dobrą pamięć i szczegółowo opowiada o swoich podopiecznych, ich trudnych charakterach.
Można by tak opisywać stronę po stronie bardzo dokładnie...
Książka, to połączenie kryminału z thrillerem.
Jestem osobą wrażliwą, dlatego łatwo ulegam emocjom.
Co, dzięki autorce miało tutaj niejednokrotnie miejsce.
Momentami czułam mocniejsze bicie serca i "ciarki" na ciele.

/ moja książka /

Powieść polecam, koniecznie do przeczytania i na pewno sięgnę jeszcze po inne książki tej pisarki:)

Jak tam u Was z przygotowaniami przedświątecznymi? tutaj jest troszkę moich porad- klik

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję, że jesteście, piszecie, nie zapominacie o mnie:)

Cytat do zapamiętania:

"Kochajcie książki. One ułatwią Wam życie, po przyjacielsku pomogą zorientować się w pstrej i burzliwej gmatwaninie myśli, uczuć i zdarzeń. One nauczą Was szanować człowieka i samych siebie, one uskrzydlą rozum i serce uczuciem miłości dla świata, dla człowieka". 

Maksym Gorki

Czystość ciała, serca, umysłu- niedzielna refleksja

               Dziękuję za życzenia urodzinowe pod ostatnim postem:)

Dziś delikatny, drażliwy temat.

Nosiłam  się z zamiarem  poruszenia tej kwestii od dawna. 

Zatem, czym jest czystość?

Najpierw należy ją rozdzielić na tę: fizyczną, psychiczną i duchową. 

Fizyczna dotyczy higieny ludzkiego ciała. Służy naszemu dobremu samopoczuciu.  Jest wyrazem szacunku, troski dla własnego ciała.   Ludzie zadbani prezentują się lepiej, wzbudzają większe zaufanie otoczenia.
Ta fizyczna higiena łączy się ścisłe z psychiczną. Zapewnienie komfortu naszemu umysłowi jest gwarancją   na lepsze, spokojniejsze, zdrowsze dalsze życie.
Czystość związana z życiem seksualnym, to delikatna sfera każdego z nas. Każdy człowiek powołany jest do miłości, ale tylko tej prawdziwej. Takiej, w której panujemy nad swoim zachowaniem. Relacja z drugim człowiekiem, szacunek do niego uczą nas postrzegania człowieka jako osoby, a nie przedmiotu, obiektu pożądania. Czystość duchowa dotyczy naszego sumienia. Szczególnie bliska powinna być: księżom, zakonnicom, zakonnikom. Ci ostatni składają przecież śluby czystości.
Wszystkie rodzaje czystości łączy przede wszystkim szczera miłość do Boga, ludzi, siebie samego. 
Tylko wtedy, kiedy mamy czyste serce nasze życie ma prawdziwy sens.
Niestety, w dzisiejszym świecie czystość nie jest "modnym" zjawiskiem.
Już młodzież prowadzi swobodne, rzec by można rozwiązłe, swobodne, beztroskie życie.
W niewierności żyją także małżeństwa.
Wiele mówi się o łamaniu moralnych zasad przez duchowieństwo.
Nie łatwo jest żyć opierając się i postępując według trudnych zasad i wartości. W sposób niezależny w myśleniu i działaniu.
Choć różne są rodzaje czystości , to tylko swój najgłębszy sens ma jedyna czystość ta płynąca z serca poprzez miłość.
Warto żyć w zgodzie z własnym sercem i sumieniem.
Pozdrawiam serdecznie wszystkich, którzy czytają mojego skromnego bloga.
Życzę miłej niedzieli oraz dobrze przeżytych kolejnych dni Adwentu:)

/czysta biel w przyrodzie, mój Amarylis Mount Blanc/

Aforyzm na  dzisiejszy świąteczny dzień:

"W człowieku spotykają się niebo i ziemia. Jak ziarnko piasku otoczone jest przestrzenią, tak nasza rzeczywistość pogrążona jest w wiecznej nieskończoności, pełnej blasku, mocy i czystości". Johann G. Herder

Czas mija niepostrzeżenie!

    Jestem na chwilkę, aby przywitać się z wszystkimi miłymi gośćmi na moim blogu.
Poruszam temat czasu, nie bez powodu.
Otóż 5 grudnia,  na moim koncie życiowym jest już zapisanych 55 długich cyferek!
Nie będę podsumowywała minionych lat, dotychczasowego życia, bo nic po tym.
Jestem tu i teraz, zaczynam coraz bardziej łapać najdrobniejsze chwile. Cieszyć się z najmniejszych drobiazgów.
Tak, to już jest w wieku senioralnym.
Upływ czasu, zwłaszcza po 50 r. ż., odczuwamy na własnej skórze, nierzadko tuż po przebudzenie porannym, coraz wcześniejszym. Po oczywiście późnym- nocnym położenie się do snu.
Nie będę się rozklejała i  szczegółowo rozpisywała na temat chorób, dolegliwości. Nikomu, to niepotrzebne.
Chciałam tylko przywitać się z wszystkimi swoimi wiernymi ( i nie tylko) blogowiczami.
Szczególnie z tymi, którzy przekroczyli magiczną 55-tkę.
Dlaczego magiczną? bo 55 lat jest jedyne, niepowtarzalne, nigdy już  nie przemnożone, ani prze 2, ani wyżej!
Niczego w życiu nie żałuję.
Nie chciałabym zaczynać od początku, zmieniać nawet tych gorszych chwil. Trudne momenty uczą pokory, dystansu do siebie i innych ludzi.
A może i dlatego nie chciałabym cofnąć czasu, że już mi się po prostu niewiele chce. Z powodu choroby, osłabienia fizycznego i psychicznego.
Nie wybiegam w przyszłość, aby się nie rozczarować. Bo oczarować mogę się każdego dnia!
Najważniejszą wartością w moim życiu, priorytetem-  nadal jest moja Rodzina, Bliscy!
I niech tak pozostanie!
Przyznajcie się proszę, kto ma już magiczne 55- latek i jak Wam z tym jest?
Kochani! bądźmy zawsze sobą, otaczajmy się: spokojem,  dobrem, miłością, szczęściem i uśmiechem. Czego od serca Wam i sobie życzę:)
Dziękuję, że tutaj dla mnie-jesteście:)
W tym roku dostałam tylko 1 kartkę z życzeniami, od Pani od biblioteki . Ucieszyła mnie przeogromnie, pięknie za nią dziękuję;)
A to inne prezenty, od Rodziny, znajomych w realu: kolczyki, dużo kwiatów, kosmetyki.

/kolczyki od Córki/

/Kalanchoe- od znajomej Agatki/

/Alstremeria- od Męża i Storczyk od młodszego Syna/

Mądry cytat do zapamiętania:

"Nie otrzymujemy krótkiego życia, lecz je takim czynimy.
Nie brakuje nam czasu, lecz trwonimy go".
Seneka 

Adwent, czyli duchowe przygotowania do świąt

      Dziś  w kościele katolickim rozpoczyna się nowy okres liturgiczny- Adwent.
To szczególny czas oczekiwania i nadziei.
Dzielimy go na 2 części, tzn. do 19 grudnia i do świąt Bożego Narodzenia.
Ta  pierwsza część- pokuty, poświęcona jest refleksjom na tematy: o końcu świata, przemijaniu, kruchości życia.
Skupiamy się wówczas szczególnie na modlitwie, uczestniczmy w codziennych Roratach (w miarę możliwości), wnikliwie wsłuchujemy się w słowa Pisma Świętego.
Chodzimy na  rekolekcje.
Poprzez pokutę, rachunek sumienia, spowiedź oczyszczamy naszą duszę.
Druga- radosna, przygotowuje nas do duchowego oczekiwania na przyjście Jezusa.
Adwent, to także wyciszenie, rezygnacja lub ograniczenie przyjemności cielesnych, tj: jedzenie, picie, zabawy, świat medialny.
To postanowienia, praca nad sobą, po to, aby móc stać się lepszym człowiekiem.
Możemy zrezygnować na ten czas z używek, tj: papierosy, kawa, telefon, komputer.
W ten sposób dajemy żywy przykład, świadectwo wiary swoim dzieciom.
Symbolami  Adwentu są: świeca roratnia (roratka), wieniec adwentowy, wędrująca figura Matki Bożej, lampion i kalendarz adwentowy.

/ fot. z sieci /

Wracajmy do istoty Adwentu i skupmy się na kontekście duchowym, aby później móc cieszyć się z narodzin Jezusa Chrystusa i ze spotkań z bliskimi przy rodzinnym, świątecznym bożo-narodzeniowym stole!
Kochani! ograniczam zatem świat medialny, bo bardzo tego potrzebuję. Proszę o uszanowanie mojej woli.
Pozdrawiam wszystkich czytelników mojego bloga bardzo ciepło i życzę udanych kolejnych dni grudnia: )

Myśl na Adwent:

"Człowiekowi, który, wznosząc się ponad codzienne sprawy, szuka łączności z Bogiem, Adwent, a przede wszystkim Boże Narodzenie przypominają, że to Bóg podjął inicjatywę, by wyjść mu naprzeciw. Stając się dzieckiem, Jezus przyjął naszą naturę i ustanowił na zawsze swoje przymierze z całą ludzkością. Możemy więc powiedzieć, że sensem nadziei chrześcijańskiej, przywołanej przez Adwent, jest pełne ufności, czynnej gotowości i radosnego otwarcia oczekiwanie na spotkanie z Panem. Przybył On do Betlejem, by pozostać z nami na zawsze".
Jan Paweł II

Kulinarnie- ser biały w roli głównej

               Witam dziś na moim blogu smakoszy sera białego:)
Cieszy mnie, kiedy widzę, że wciąż odwiedzają mnie nowe osoby:)
Mój blog, pisanie wtedy ma sens!
Kulinaria, to jest to, co lubię.
Dodam kilka moich sprawdzonych, smacznych przepisów z serem białym w roli głównej.
Ciekawostki wyczytane na temat:
"Twaróg jest produktem niezwykle wartościowym. Znany jest niemal na terenie całej Polski. Dawniej gospodynie domowe wyrabiały go samodzielnie.
Biały ser podawały na śniadanie, dodając do niego dużą ilość szczypiorku. Był on niezbędny, by przygotować leniwe kluski lub pierogi ruskie.
Biały ser to baza do past kanapkowych oraz farszu do naleśników.
Bez niego ponadto niemożliwe jest przygotowanie sernika.
Ser biały, to cenne źródło wielu składników odżywczych.
Najważniejszym składnikiem twarogu jest białko mleka, kazeina. Jest to pełnowartościowe białko, z trawieniem którego zdrowy organizm nie ma większego problemu. Stanowi ważny budulec tkanek i kości. Jest niezbędny do wytwarzania enzymów, hormonów i ciał odpornościowych.
Zawiera także bardzo potrzebne aminokwasy.
Tradycyjny twaróg zawiera ok. 0,8–0,9 proc. składników mineralnych. A wśród nich wapń oraz fosfor.
W twarogu znajdziemy ok. 1 mg cynku na 100 g produktu oraz w mniejszych ilościach sód, jod, potas i magnez.
Spożycie 100 g twarogu półtłustego pokrywa dzienne zalecane spożycie dla dorosłej osoby na witaminę B2 w ok. 37 proc., a na witaminę B12 – w ok. 33 proc.
Znajdziemy w nim również witaminy B1, B6, PP, A, D i E".
A teraz kolej na przepisy.
Zacznę od kopytek. To smak z dzieciństwa.
Smaczne jarskie danie, na kolację lub lekki obiad. Bardzo lubiane przez dzieci.
Sama pamiętam, jak Babunia robiła te kopytka.
Przepis jest tak prosty, że zrobić je może każdy.

Kopytka serowe:

60 dag sera białego lub tłustego twarogu
2 jajka
1 żółtko
mąki ile zabierze, ok. 2 szklanek
cukier waniliowy
cynamon do posypania
masło z bułką tartą- do polania
cukier do smaku

Ser rozgniatamy praską, widelcem lub przepuszczamy przez maszynkę do mięsa.
Dodajemy jajka, cukier waniliowy. Wyrabiamy na gładką, nie za twardą masę.  
Na stolnicy posypanej mąką z ciasta formujemy wałek o śr. ok. 3 cm. kroimy w ukośne kawałki. Gotujemy w osolonym wrzątku do miękkości, na niewielkim ogniu. 
Łyżką cedzakową rozdzielamy porcję kopytek na talerze. 
Stapiamy lekko masło z bułeczką. Polewamy nim kopytka, posypujemy cukrem z cynamonem. 
Leniwe pierogi- wersja II: 
Składniki te same plus 3 dag masła, tylko sposób wykonania inny. 
Masło ucieramy z żółtkami, a z białek ubijamy pianę. Do roztartego sera białego dodajemy masło z żółtkami, mąkę i łączymy z pianą. 
Ugniatamy i dalej postępujemy, jak w przepisie wyżej.

/ Smacznego/

Teraz słodka kolacja serowa.

Delikatne serniczki z bananami:

 50 dag delikatnego sera białego lub twarogu
1 cukier waniliowy
3 łyżki cukru pudru
4 jajka
1 szklanka mąki pszennej
2 duże banany
olej do smażenia

Ser ucieramy z cukrem, cukrem waniliowym. Powoli wbijamy po 1 żółtku. 

Z białek ubijamy sztywną pianę. 

Banany obieramy, kroimy na cząstki, grubsza kostkę, rozgniatamy widelcem. 

Delikatnie łączymy banany z masa z sera. 

Następnie delikatnie łyżką dodajemy pianę z białek. 

Na końcu wsypujemy przesianą mąkę. 

Delikatnie mieszamy całość.

 Formujemy owalne placuszki. 

Smażymy na oleju z obu stron na rumiano na wolnym ogniu. 

Po upieczeniu posypujemy cukrem pudrem z wanilią.

Osączamy na serwetce z nadmiaru tłuszczu. Podajemy na gorąco lub na zimno.

/ Smacznego /

Pora na wypiek serowy- oponki.

Pamiętam lata 70, 80- te, to był  hit.
Robiłam niedawno na prośbę Bliskich, stąd tyle zdjęć. 
Oponki są pulchne, nie nasiąkają tłuszczem, szybko się smażą.

Oponki serowe:

600 g sera białego

4 jajka

600 g mąki pszennej przesianej

150 g cukru

1 1/2 łyżeczki octu

2 łyżeczki sody oczyszczonej

2 łyżeczki cukru wanilinowego

Do smażenia:

1/2 kg smalcu
1/2 l oleju rzepakowego

Do oprószenia po wierzchu:
cukier puder

Tradycyjnie, ser biały mielimy lub przeciskamy przez praskę.

Jajka i cukier ucieramy. Na stolnicę przesiewamy mąkę. Wsypujemy cukier wanilinowy. 

Dodajemy ser i pozostałe składniki. 

 Wyrabiamy na gładką masę.
Stolnicę oprószamy mąką.

 Ciasto dzielimy na części. 

Każdą wałkujemy na ok. 1,5 cm i wykrawamy krążki przy pomocy szklanki i kieliszka.
W szerokim rondlu rozgrzewamy oba rodzaje tłuszczu. 

Partiami wrzucamy oponki.
Smażymy z obu stron na rumiano.
Gorące oponki wyjmujemy i osączamy na ręczniku papierowym. 

Oprószamy od razu cukrem pudrem.

/Smacznego /

Ja osobiście, od zawsze lubiłam ser biały na słono i ostro. 

Robię  pasty do pieczywa z różnymi dodatkami. Łączę ser: z rybami, jajkiem, świeżymi ziołami, rzodkiewką, ogórkiem kiszonym, cebulką.

Uwielbiam pierogi ruskie. Tutaj jest przepis- klik

A Wy w jakiej postaci lubicie ser biały?

Smacznego życzę i miłych, udanych kolejnych dni:)

do posłuchania, młode zdolne siostry Melosik- klik

Cytat na dziś:

"Odkrycie nowego dania większym jest szczęściem dla ludzkości niż odkrycie nowej gwiazdy.

Stół biesiadny to jedyne miejsce, gdzie człowiek nigdy nie zazna nudy przez pierwszą godzinę".

 Anthelme Brillat-Savarin

Znaczenie imion- Paweł

    Witam miłych gości na moim blogu, zwłaszcza przybywające wciąż nowe twarze:)
Ostatnio tematy refleksyjne, smutne, a dziś lekki i przyjemny.
Od zawsze lubiłam ładne nazwy, imiona.
Nadawałam je najpierw zwierzaczkom, a później ludziom.
Moje dzieci także noszą niezwykłe imiona, które wybrałam ze szczególnych powodów. Dwa z nich dawno temu, długo przed narodzinami dzieci.
Szanuję wolę moich Dzieci, dlatego wybaczcie, nie podam ich imion.
Z moich długoletnich obserwacji wynika, że osoby noszące poszczególne imiona, wyszukałam wcześniej ich znaczeń, mają pewne cechy wspólne.
Ostatnio w moim życiu często pojawiają się Panowie o imieniu PAWEŁ.
Są Pawłowie: lekarz- internista, stomatolog, fryzjer.
Wszyscy profesjonalni w swoich zawodach. Zawsze mili, uśmiechnięci, bardzo dokładni i  konkretni.
Na dodatek: młodzi, przystojni, co dodaje im szczególnego uroku osobistego, wzbudzają przy tym sympatię i zaufanie.
Panowie! szacunek wielki i podziękowania od serca:):) :)
Młodość górą!
A teraz parę słów o znaczeniu imienia PAWEŁ.
Te wiadomości wyczytałam z "Księgo imion".
"Paweł jest to imię pochodzenia łacińskiego, od słowa paulus (drobny, mały). Oznacza człowieka małego wzrostu, drobnej budowy ciała. W Polsce nadawane jest od XII wieku.
Paweł charakteryzuje się precyzyjnym umysłem, prawie zawsze udaje mu się to, co zamierzył, chociaż jest dość humorzasty i uparty. Nie jest łatwo się z nim przyjaźnić. Na każdym kroku i we wszystkim musi być lepszy. Wydaje mu się, iż ma prawo do robienia wszystkim niegrzecznych uwag, narzucania swojej woli i uszczęśliwiania innych na siłę. Mimo to jest dobrym i oddanym przyjacielem. Bardzo przeżywa porażki, zwłaszcza moralne, pragnie bowiem we wszystkim doskonałości. To czuły i kochający mężczyzna, ale do głosu dochodzi w nim pewna szorstkość. Kocha swój dom i rodzinę, dla nich robi bardzo wiele, nie daje jednak sobą kierować. Bywa, iż związek z nim to nieustanne rozstania i powroty.
Jest precyzyjny, konsekwentny i przygotowany do ciężkiej oraz samodzielnej pracy. On do wszystkiego w życiu dochodzi sam – w przemyślany sposób buduje swoją przyszłość, interesy, karierę. I prawie zawsze osiąga to, co zamierzył! Jest bardzo cierpliwy – spokojnie wykonuje swoje obowiązki i poświęca konieczną ilość czasu na osiągniecie celu. Niestety jego reakcje są dość powolne, czasem podejmuje się czegoś zbyt późno. Niemniej potrafi odnieść sukces. Paweł posiada niezwykle zróżnicowane zainteresowania. Ponadto stawia na rywalizację i konkurencję w pracy.

Paweł najlepiej czuje się przy pracach dających szeroki kontakt z ludźmi".

To tak w skrócie z przymrużeniem oka.

Wyszukałam znaczeń imion: swojego i moich bliskich i większość się zgadza.

Oczywiście dochodzą do tego: praca nad sobą, otoczenie w jakim żyjemy i geny przekazane nam przez rodzinę.

W moim życiu nie mam szczęścia, tzn. dobrych kontaktów, do kobiet o imieniu:  Barbara, Dorota, Ewa,  Justyna, Katarzyna, Lucyna.

I do mężczyzn, którzy noszą imiona: Andrzej i Wiesław. 

Zawiedli mnie, okazali się "fałszywi", dwulicowi i bardzo interesowni.

Mam coś takiego, że jeśli dana osoba "podpadnie" mi na początku znajomości, nie mogę się do niej przekonać, przełamać, jest między nami tylko wymuszona, okazjonalna grzeczność.

Za to miłe relacje z : Agatkami, Bożenkami, Danusiami, Tereniami.

Panami, tj: Kazio, Krzyś, Pawełek.

Zawiedli mnie, okazali się "fałszywi", dwulicowi i bardzo interesowni.

Mam coś takiego, że jeśli dana osoba "podpadnie" mi na początku znajomości, nie mogę się do niej przekonać, przełamać, jest między nami tylko wymuszona, okazjonalna grzeczność.

Zawsze powinniśmy, my rodzice, pamiętać, aby wybierając imię, zwrócić uwagę,  aby nie było ono ośmieszające i pasowało do nazwiska.

A, jak jest u Was? czy imiona mają znaczenie?

Nie piszę o sobie, chorobie, bo nie chcę zasmucać. Zainteresowanych zapraszam do korespondencji e-mailowej.

Dziękuję Wam za troskę i miłe słowa otuchy i wsparcia, to dla mnie bardzo ważne:)

Pozdrawiam cieplutko z serdecznym uśmiechem, życzę udanych kolejnych jesiennych dni:)

  / wyszukane w sieci /

Motto do zapamiętania:

"Przyszłość ma wiele imion. Dla słabych ma imię niemożli­we, dla nieśmiałych - niez­na­ne, myślący i wal­czący na­zywa ją ideałem"

Victor Marie Hugo